Pan feudalny z immunitetem staje się władzą dla ludności mieszkającej na obszarze znajdującym się pod jego władaniem. Podatki pobiera nie książę, ale pan ziemi. Zwolnienia są, ale tylko pana danej ziemi w relacji dla księcia. Pozycja kasztelanów zatem słabnie – tracę kompetencje pobierania poborów dla księcia. Coraz liczniejsza liczba włości była oddawana panom w drodze immunitetów. Podobnie był z władzą sądową. Immunitet zwalniał z odpowiadania przed kasztelanem (prawo nieodpowiednie) i ponoszeni a odpowiedzialności. Kasztelani byli pozbawiani kompetencji w osądzaniu spraw rycerstwa, które miało przywilej prawa nieodpowiadania przed sądem kasztelańskim. Kasztelana nie mógł sprawować w konsekwencji władzy sadowej w stosunku do ludności z ziem immunizowanych. W ten sposób tworzy się sądownictwo domnimalne, w którym sądzi pan swoją ludność