Przyjęty po zaborcach system nie był jednolity, nie był pewny, funkcjonował na podstawie różnych aktów ustrojowych i proceduralnych nie odpowiadał zatem interesom narodu. Powzięto zatem prace mające na celu ujednolicenie sądownictwa. W 1928 r. postanowienia konstytucji stanowiły o niezależności władzy sadowniczej i podstawowych zasadach, uformowały sądy powszechne jako system sądów o różnych instancji z wyłączeniem sądów szczególnych: grodzkie, okręgowe, apelacyjne, SN. Niezależność sędziów miały zapewniać mandaty, dla którego wprowadza sie instytucje gwarantujące wolność tego mandatu. Niezależność to wolność od jakichkolwiek nacisków – nikt nie może wpływać na rozstrzygnięcia sędziego. Sędzia jest związany jedynie obowiązującym prawem, własnym sumieniem i doświadczeniem życiowym. I nikt więcej i nic innego nie może na niego wpływać